luty25

Ospa wietrzna

dodano: 25 lutego 2010 przez sylciar


Ospa wietrzna to choroba występująca na całym świecie, charakterystyczna dla dzieci w wieku od 2 do 14 roku życia. Zachorowanie na ospę wietrzną pozostawia trwałą odporność - rzadko obserwuje się powtórne zachorowania.
Wirus ospy wietrznej może przetrwać pod postacią zakażenia utajonego i po latach reaktywować się, wywołując objawy półpaśca. Noworodki i niemowlęta nie są chronione przez matczyne przeciwciała. Źródłem zakażenia jest człowiek chory. Wirus przenosi się drogą kropelkowo-powietrzną, jest bardzo lotny (stąd nazwa: ospa wietrzna - wiatrówka). Najbardziej zakaźne są wykwity pęcherzykowe. Okres wylęgania: wynosi 14-21 dni. Okres objawów wstępnych: poprzedza o 2-3 dni pojawienie się wysypki. Występują:
  • bóle mięśniowe
  • gorączka
  • brak łaknienia
Okres wysypkowy:
  • pojawiające się przez około 5 dni wykwity, głównie na skórze, ale mogące zajmować również śluzówki
  • wykwity, początkowo pod postacią plamek, przekształcają się w grudki, potem w przezroczyste pęcherzyki, które mętnieją, a następnie przysychają w strupki
  • jednocześnie na skórze i śluzówkach można znaleźć wykwity w różnym stadium
  • kolejnym wysiewom wysypki towarzyszy zwykle wysoka gorączka, świąd skóry, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
  • po około 7 dniach wszystkie wykwity są przyschnięte w strupki
  • strupki odpadają bez pozostawiania blizn (tylko po wykwitach nadkażonych bakteryjnie mogą pozostawać blizny).
Powikłania:
  • bakteryjne nadkażenie wykwitów
  • zapalenie mózgu, najczęściej pod postacią zapalenia móżdżku
  • zapalenie płuc.
Dieta: dziecko musi być starannie pojone, podobnie jak w innych chorobach gorączkowych. Posiłki powinny być rozdrobnione, dla młodszych dzieci papkowate, by nie drażniły śluzówek jamy ustnej, gdzie również występują pęcherzyki ospy wietrznej. Zalecana jest dieta lekkostrawna, z wyłączeniem pokarmów o kwaśnym lub ostrym smaku. Pielęgnacja: z pokolenia na pokolenie jest przekazywana informacja, że chorego na ospę wietrzną nie należy kąpać. Nic bardziej błędnego. U spoconego, nie mytego dziecka znacznie łatwiej i szybciej dochodzi do bakteryjnego nadkażenia wykwitów. Pacjent powinien być codziennie delikatnie obmyty, żeby nie uszkodzić powierzchni pęcherzyków. W początkowym okresie choroby można stosować raz dziennie odkażającą kąpiel w lekkim (różowym) roztworze nadmanganianu potasu, by przyspieszyć przysychanie pęcherzyków. Należy pamiętać o dokładnym obmyciu śluzówek narządów płciowych, gdzie również mogą się znajdować wykwity. Pojedyncze (ale tylko pojedyncze!) wykwity pęcherzykowe można zamalować 1 % wodnym roztworem gencjany. Nie należy stosować tak bardzo popularnych papek mających w założeniu działanie przeciwświądowe i przysuszające - pod skorupą papki tworzą się znakomite warunki do namnażania bakterii. Lekarz powinien natomiast zlecić odpowiednie leki doustne działające przeciwświądowo. Zakaźność w ospie wietrznej obejmuje 2-3 dni przed wystąpieniem wysypki do czasu przyschnięcia wszystkich pęcherzyków w strupki, co trwa około 6-7 dni. Zapobieganie: możliwe jest dzięki szczepionce przeciw ospie wietrznej. Jest to szczepienie zalecane w kalendarzu szczepień osobom, które nie przechorowały ospy wietrznej.
 




Dodaj do:


Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy - zaloguj się lub załóż konto


Odpowiedzi moga dodawać tylko zalogowani użytkownicy - zaloguj się lub załóż konto


Nie ma jeszcze komentarzy - wyraź swoją opinię jako pierwszy